Wednesday, December 09, 2009

அல்லாஹ்வின் "தோற்றம்", "தொடக்கம்", "இருப்பு" பற்றிய கேள்விக்கான என் பதில்

"கடவுள் என்பவன் இவ்வுலகைப் படைத்தான்" எனக் கூறப்பட்டதும், "பகுத்தறிவுவாதிகள்" எனத் தங்களை அழைத்துக் கொள்ளும் சிலர், துள்ளியெழுந்து கேட்கும் கேள்வி: "கடவுளைப் படைத்தது யார் ?"

அடுத்த கேள்வி: "கடவுள் எங்கிருக்கின்றான் ?"

அடுத்த கேள்வி: "கடவுளுக்கு முந்தையவன் யார் ?"

இவைகள் பள்ளிப் பருவத்திலிருந்தே நான் எதிர்கொள்ளும் கேள்விகள்.

இதற்கான பதில், "கடவுள் அனைத்தையும் படைத்தவன்" என்பதிலேயே பொதிந்திருக்கின்றது. அது பற்றி சற்று சிந்திப்போம்.

"உலகம் படைக்கப்பட்டது" எனும் வாக்கியத்தில், அது ஒரு காலப் புள்ளியில் தொடங்கப்பட்ட‌ சம்பவம் எனும் கருத்து உள்ளது. "அதற்கு முன்பு யிருந்த இறைவன் எப்போ படைக்கப்பட்டான் ?" எனும் கேள்விக்கு வேலையில்லை. ஏனெனில், படைப்பு எனும் ஏதும் நிகழ்ந்திருக்காத நிலையில், காலம், இடம், திசை ஆகிய எதற்கும் எந்த வேலையும் இல்லை. அதே சமயத்தில் படைப்புகளுக்கு முன்பு ஏதும் இல்லை என சொல்லவும் முடியாது. அறிவியல் பூர்வமாக, அதனை "ஒன்றுமே தெரியாத நிலை" (singularity) எனக் கூறுவார்கள். இப்போது ஏதேனும் ஒரு சம்பவம் நடக்குமானால் அதனை மற்றொரு சம்பவத்துடன் ஒப்பிட்டு, "அந்த சம்பவத்திலிருந்து இந்த சம்பவம் இத்தனைக் கால இடைவெளிக்குப் பிறகு நிகழ்ந்தது" எனக் கூறமுடியும். தற்போது நடக்கும் ஏதேனும் ஒரு சம்பவத்தினை நமக்கு முன்பு நடந்த ஏதேனும் ஒரு சம்பவத்துடன் ஒப்பிட்டுக் கொள்ளலாம். கவனிக்க, இதற்கு முன்பு நடந்த ஏதேனும் ஒரு சம்பவத்துடன் மட்டும் தான் ஒப்பிடமுடியும். அவ்வாறு ஒப்பிட்டுக்கொள்வதற்கு நமது வசதிக்கு ஏற்ற‌ சம்பவத்தினை எடுத்துக் கொள்ளலாம். ஒரு சம்பவத்தினை அதற்கு பின் நடந்த சம்பவத்திலிருந்து நாம் ஒப்பிட முடியுமானால், அவ்வாறு நாம் ஒப்பிடும் சம்பவம் நமது தற்காலத்திற்கு முன்பு நடந்திருந்தால் மட்டுமே சாத்தியம். நமது தற்காலத்திற்கு பின்பு நடைபெறும் சம்பவத்துடன் நாம் எதையும் ஒப்பிட்டு நாம் எதையும் சொல்லமுடியாது. (இது இயற்பியல் கருத்து; என் சொந்த கருத்தல்ல). அவ்வாறு ஒப்பீட்டலுக்கு நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் சம்பவம், "படைப்பு" அல்லது "தோற்றம்" எனும் சம்பவம் அளவிற்கு முற்பட்டதாக இருக்கும் அள‌விற்கு நாம் எடுத்துக் கொள்ளலாம். அதற்கு முற்பட்டதாக நாம் எடுக்க முடியாததன் காரணம், நாம் அந்த படைப்புகளின் ஒரு அங்கம். எனெவே படைப்புக்கு முற்பட்ட இறைவன் "எப்போ தோன்றினான் ?" எனக் கேட்டால் அந்த கேள்வி அனர்த்தமானது.

அது போலவே "இறைவன் எங்கிருக்கின்றான்" எனும் கேள்வியும். "இடம்" என்பது "பொருட்களின் தோற்றம்" எனும் செயலால் தானாக விளைந்த ஒன்று. அவைகள் ஏற்படாத போதே இருந்த இறைவனைப் பற்றி "எங்கு ?" எனக் கேள்வி யெழுப்பவது அனர்த்தம்.

இங்கு நான் சொல்லியிருப்பது சற்று சிந்தித்தால் மட்டுமே புரியும். இல்லாவிட்டால் குழம்பவேண்டியதுதான்.

குர்ஆனில் இறைவன் "பொருட்களை வணங்கவேண்டாம்" எனக் கூறுவதன் காரணத்தினை, இதன் காரணமாகவே நாம் அறிவுபூர்வமாக விளக்கவும் முடியாது. ஆனால் பொருட்கள் இறைவனின் தன்மையை மட்டுபடுத்துகின்றன, என்பது மட்டும் தெளிவு. ஒரு வகை "மன ஒருமைப்படுத்தலுக்காக" எனும் காரணமும், அவனை, "காலம், இடம், தன்மை" போன்றவற்றில் மட்டுப் படுத்திய நிலைக்கான ஒருமைப் படுதலுக்கே உதவும். அதனை ஏன் இறைவன் விரும்பவில்லை என்பது நமக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை. ஏனெனில், நாம் படைப்பின் ஒரு அங்கம் என்பதுவே.

(இது முஸ்லீம்களுக்கு மட்டும்: குர்ஆனில் படைப்பிற்கு பிறகு இறைவன் "அர்ஷின் மீது அமைந்தான்" எனும் வார்த்தையை நான் நன்கு சிந்தித்ததுண்டு. அதற்கான விடையும் "என் அறிவிற்கு அப்பாற்பட்டது" என்பதுதான். அர்ஷ் எனப்படுவது நாம் ஒருதிசையை சுட்டும் இடத்திற்கு உட்பட்டதல்ல. அது மெக்காவிற்கு மேலும் இல்லை, ஜெரூசலத்திற்கு மேலும் இல்லை. ஒரு ஹதீஸில் வருவது போல, நல்ல இறையச்சமுடையவர்களின் மனமாக இருக்க வாய்ப்புள்ளது")